Γράμμα προς τον Πολιτικό

Αγαπητέ Πρωθυπουργέ/Αντιπρόεδρε/Υπουργέ,

Σας γράφω όχι γιατί έχω πολιτικές φιλοδοξίες αλλά γιατί δεν έχω. Θα ήθελα να σας πω τι περιμένω από εσάς γιατί εγώ δεν θα έχω την ευκαιρία να τα μοιραστώ με τους συμπολίτες μου.

Κάντε το, σας παρακαλώ, για μένα.

Όλο και περισσότεροι συμπολίτες μου εύχονται για μια χούντα. Δεν έχει σημασία αν είναι Εσωτερική ή Εξωτερική, Γερμανική ή Ελληνική, Στρατιωτική ή Οικονομική. Αυτό δεν είναι σημάδι της ανεπάρκειας της σκέψης τους, είναι σημάδι της ανεπάρκειας του πολιτικού συστήματος.

Η μόνη εναλλακτική στον Δικτάτορα είναι ο Ηγέτης. Αυτό μας λείπει σήμερα. Μας λείπει ο Άνθρωπος που θα δώσει το όραμα, την αφήγηση και θα αφήσει την χώρα να βρει την λύση μόνη της.

Αυτή η αφήγηση πόσο δύσκολη μπορεί να είναι; Ακόμη και εγώ, που παλεύω με τις λέξεις αντί να χορεύω μαζί τους, θα μπορούσα να προσπαθήσω:

"Έσφαλα. Έσφαλα Πρώτος. Όμως δεν έσφαλα Μόνος. Σφάλαμε μαζί. Ως Χώρα, ως Πολίτες, ως Κοινωνία. Δεν σφάλαμε το ίδιο, όμως σφάλαμε μαζί.

Και αυτή μπορεί να είναι η αφετηρία μας. Όλων μας. Να δούμε κατάματα τα σφάλματά μας και να αλλάξουμε. Αλλαγή πρώτη, Μητέρα όλων των Αλλαγών: Δεν φταίνε οι άλλοι αλλά εμείς.

Σε αυτή την χώρα, με ευθύνη πρώτη δικιά μου, αυτών πριν από εμένα αλλά και των ίσων με μένα, την πληρώνουν όσοι δεν έχουν φωνή: Οι Αγέννητοι· Οι Νέοι· Οι Άνεργοι· Οι Μετανάστες.

Σε αυτούς χρωστάμε τα Πάντα. Αυτοί πληρώνουν για όλα. Τα Δάνεια τα πήραμε από τα αγέννητα παιδιά μας, την Ευημερία μας την ζήσαμε σε βάρος των παιδιών μας, τις Δουλειές μας τις κρατάμε ενάντια στους Ανέργους, τα Παλάτια μας τα χτίσαμε με χέρια των Μεταναστών.

Αυτό τελείωσε. Από εδώ και εμπρός θα είμαι Υπηρέτης όλων. Και αυτών που έχουν φωνή και αυτών που δεν έχουν. Δεν θα πάρω μέτρα με κριτήριο ποιος μπορεί να φωνάξει περισσότερο αλλά με μόνο κριτήριο τα επιχειρήματα που έχει. Θα κρίνω κάθε αίτημα ως εκπρόσωπος όλων των άλλων στους οποίους εξάλλου, το αίτημα ενός εκάστου απευθύνεται.

Δεν είμαστε πια κοινωνία. Έχουμε χάσει τα μόνο πράγματα που μας δένουν στο ίδιο καράβι της ζωής: την αλληλεγγύη· την εμπιστοσύνη.

Σε καιρούς παχαιών αγελάδων, ο ένας έκλεβε τον άλλο: ο εφοριακός τον φορολογούμενο, ο πολεοδόμος τον πολίτη που χτίζει, ο γιατρός τον ασθενή διαρρηγνύοντας τους κοινωνικούς δεσμούς. Το αποτέλεσμα σε καλούς καιρούς είναι απλώς η ζήλια. Η ζήλια για τα σπίτια και τα αυτοκίνητα του άλλου· η ζήλια για τον πλούτο που δεν δικαιολογείται.

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, το αποτέλεσμα της έλλειψης εμπιστοσύνης είναι η παράλυση. Όταν δεν εμπιστεύεσαι τον γιατρό και θέλεις 10 γνώμες, όταν δεν εμπιστεύεσαι τον Δικαστή και ψάχνεις να τον πληρώσεις προκαταβολικά μην την πατήσεις, όταν κάθε προσπάθεια αντιμετωπίζεται κυνικά, τότε δεν υπάρχει διέξοδος.

Ως εδώ. Τέρμα. Τέρμα στο όνομα αυτών των δεκαεξάχρονων που θα βρουν την πρώτη τους δουλειά μετά τα τριανταπέντε. Αν το Έθνος δεν βρει τρόπο να σταματήσει αυτόν τον κατήφορο τότε ο κατήφορος θα τελειώσει με τον αφανισμό του. Ακόμη χειρότερα: τότε θα αξίζουμε αυτόν τον αφανισμό.

Πρέπει όλοι να αλλάξουμε. Τώρα. Ο Χρόνος δεν υπάρχει πια. Το ραντεβού με την Ιστορία είναι τώρα. Η Αλλαγή ήρθε στο ραντεβού.

Ξεκινάω λοιπόν πρώτος εγώ. Αλλάζω. Και ζητώ να το κάνουμε όλοι μας. Ξεκινώ με σχέδιο:

• Συγκροτώ σώμα εσωτερικού ελέγχου για όλο το Δημόσιο Τομέα και το στελεχώνω σε δύο μήνες. Θα έχουν αστυνομικές εξουσίες με δυνατότητα σύλληψης και άμεσης προσαγωγής με διαδικασίες αυτοφώρου.
• Το σώμα θα στοχοποιήσει όλους τους επίορκους Δημοσίους Υπαλλήλους και Λειτουργούς. Ζητώ κάθε βοήθεια από τους πολίτες ώστε να ξεριζωθεί η διαφθορά από το Δημόσιο.
• Ως τότε δεν θα αυστηροποιηθεί καμία διάταξη σε βάρος των πολιτών. Καμία. Μόνο αν ανεξάρτητη έκθεση δείξει - σε ορίζοντα 6 μηνών - μείωση στην διαφθορά θα ασχοληθούμε με τον ιδιώτη.
• Ξεκινάμε την αλλαγή όλων των διατάξεων, ώστε ο πολίτης με απλή δήλωση να διεκπεραιώνει κάθε υπόθεση. Συγχρόνως, κάθε ψευδές στοιχείο θα επισείει αυστηρότατες κυρώσεις που θα εκτελούνται απαρεγκλίτως.
• Κάθε πολίτης θα έχει τον χρόνο να αλλάξει συμπεριφορά. Να κόβει όλες τις αποδείξεις. Να τις ζητάει. Να μην ζητάει φακελάκι ή γρηγορόσημο. Αν, αρχικά ως Δημόσιος Υπάλληλος αργότερα ως Πολίτης, δεν το κάνει, η Χώρα δεν θα τον ανεχτεί άλλο.
• Ξεκινάμε την μείωση του Δημοσιονομικού Βάρους με απόδοση υπηρεσιών του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, με ανελέητο κυνήγι στις σπατάλες, με κοίταγμα όλων των κονδυλίων του προϋπολογισμού ρωτώντας Γιατί; Και μετά: Γιατί; Και ξανά: Γιατί;
• Αρχίζουμε την στήριξη της ρευστότητας και την μείωση της γραφειοκρατίας για να δώσουμε ώθηση στην Ανάπτυξη. Τα λίγα κονδύλια που έχουμε θα πάνε όλα στην πραγματική Οικονομία. Όλα στην μόνη μας διέξοδο, την ανάπτυξη.
• Μεταφέρουμε κονδύλια από την μείωση των δαπανών στην στήριξη των αδυνάτων. Βρεφονηπιακοί Σταθμοί, Πρόνοια, Υγεία και Παιδεία. Όχι άτσαλα και σπάταλα, όχι χωρίς συγχωνεύσεις και περικοπές, αλλά αναγνωρίζονας πως σε δύσκολους καιρούς οι πολίτες στις υπηρεσίες τους θα στραφούν. Οι πόροι μεταφέρονται από όσους αντέχουν· κουτσά στραβά αλλά αντέχουν, σε όσους το χρειάζονται περισσότερο: στους αδύνατους.

Μέχρι αυτά να αποδόσουν - μην με ρωτάτε πόσο· εξαρτάται από όλους μας - κάθε Ευρώ που θα μας λείψει πρέπει να το πληρώσουμε εμείς. Οι δανειστές είναι άφαντοι και η πολύτιμη βοήθεια των εταίρων μας έφτασε στο τέλος της. Αυτό σημαίνει πως τα συνήθη υποζύγια θα πληρώσουν. Ζητώ συγγνώμη για αυτό, αλλά δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Υπόσχομαι όμως πως θα είστε οι πρώτοι που θα πάρετε μέρισμα όταν οι Καιροί το επιτρέψουν. Σας ξέρουμε ποιοι είστε και θα κάνουμε το χρέος μας.

Αυτά δεν μπορώ να τα κάνω εγώ. Αυτά μπορούν να γίνουν μόνο από όλους μας μαζί.

Ζητώ την συστράτευση όλων των Ελλήνων. Χωρίς αυτήν δεν είμαι τίποτε. Χωρίς αυτήν δεν είμαστε τίποτε."

Είμαι σίγουρος, πως οι τόσοι λογογράφοι σας θα έκαναν πολύ καλύτερη δουλειά από εμένα. Χρησιμοποιήστε τους.

Tweet

Στιγμές καμπής

Δεν τα είχε φτιάξει ποτέ με γιατρό. Της φαίνονταν κάπως. 

Τι σημαίνει αυτό, επέκρινε αμέσως τον εαυτό της. Βρες άλλη λέξη. Δήθεν. (Καλύτερα.) Δήθεν σώζουν τον κόσμο, δήθεν η δουλειά τους έχει νόημα και όλοι οι άλλοι είναι μαϊμούδες, δήθεν είναι οι μόνοι που αντέχουν. Τι αντέχουν; Την πίεση. Το αίμα. Την ανατομία. Το νυστέρι.

Αυτός όμως δεν ήταν έτσι. Ή ίσως να ήταν, όμως μπήκε ύπουλα στην ζωή της και την κέρδισε. Όμορφος όπως της άξιζε (τα βλέμματα πάντα πάνω της ειδικά το καλοκαίρι), με μηχανή - αχ αυτή η μηχανή όλο σε μαλάκες την οδηγούσε αλλά αυτή τα ίδια -, τρυφερός, συγκαταβατικός, ακούει.

Πήγανε στο Ιερό της. Έτσι το είχαν πει. Κάπου στο Σούνιο, το κολπάκι μικρό, οι δυο τους στα βράχια, η θέα τραβούσε, η ζέστη πρακτικά έβγαλε τα ρούχα τους και η βουτιά ήρθε μόνη της.

Τώρα που ο πόθος τούς επέτρεψε να ανακτήσουν το σώμα τους, τους βρίσκουμε ξαπλωμένους στον βράχο να λιάζονται σαν δυο ερωτευμένα θηλαστικά.

- Κόπηκα

- Που; Για να δω!

- Δεν είναι τίποτε. Άλλη μια πληγή. Έχω πολλές. Τι ξέρω όλες. Μία μία, μπορώ να σου πω που τις απέκτησα.

- Χμμμ

- Ναι! Να δες βλέπεις αυτή εδώ στην πατούσα; Ήμουν 12 χρονών ερωτευμένη με τον Γιάννη από το ψιλικατζίδικο. Πήγαινα παντού ξυπόλητη και έτσι και εκεί. Κάθε μέρα για να πάρω τα κόκκινα κρακεράκια. Αχ. Κάθε μέρα για τα κρακεράκια. Αχ, Τα κόκκινα. Αχ, Τα καλύτερα κρακεράκια. Αχ. Για να με δει και να τον δω. Μια μέρα ο Γιάννης δεν είδε πως είχε σπάσει ένα μπουκάλι μπύρας και Αχ!το πάτησα.

- Δεν το πιστεύω!

- Γιατί; Είναι μεγάλο τίμημα να πληρώσεις για τον πρώτο σου έρωτα; Ακόμη έχω το γυαλί, πιάσε.

- Ναι το έχεις! Δεν το πιστεύω;

- Γιατί καλέ;

- Δεν πρέπει να μείνει άλλο μέσα σου. Μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα.

- Τώρα μετά από τόσα χρόνια;

- Ναι, ποτέ δεν ξέρεις πότε μπορεί να δημιουργήσει επιπλοκές. Περίμενε, θα φέρω κάτι να στο βγάλω.

- Όχι καλέ!

- Δεν υπάρχει όχι.

Έτρεξε στο βαλιτσάκι. Έφερε τα πάντα: Νυστέρι, βαμβάκι, οινόπνευμα, γάζες, χανσαπλάστ. Δεν πρόλαβε να πει όχι, να αντιδράσει περισσότερο. Δεν του πήρε και πολύ. Αφαίρεσε το ξένο σώμα, και δεν έτρεξε πολύ αίμα. Σε δυο λεπτά είχε τελειώσει. Δεν είμαι σίγουρος όμως πως είδε όλο το αίμα που χύθηκε.

Την βοήθησε, γλυκά. Ανέβηκαν στην μηχανή και έφυγαν.

Κάτι έμεινε πίσω όμως.

Αυτό το κάτι δεν την άφησε να τον ξαναδεί.

Tweet

Τι θα έλεγα...

Αγαπητοί συμπολίτες, αγαπητοί φίλοι.

Είμαι δεμένος μαζί σας. Μας δένει η αγανάκτηση. Η αγανάκτηση για την κατάσταση που φτάσαμε. Η αγανάκτηση για αυτά που έγιναν αλλά κυρίως για αυτά που δεν έγιναν.

Με χωρίζει μια άβυσσος από πολλούς. Μας χωρίζει η αγανάκτηση. Η αγανάκτηση για τον εαυτό μου γιατί φταίει. Γιατί είμαι και εγώ κλέφτης. Έκλεψα σε φανάρια όταν μπήκα πρώτος αντί τελευταίος. Έκλεψα όταν δεν πήρα απόδειξη. Έκλεψα όταν έκλεισα ημιυπαίθριο, όταν έδωσα φακελάκι, όταν λάδωσα τον εφοριακό.

Γιατί εγώ φταίω για όλα αυτά. Γιατί εγώ είμαι ένα βαμπίρ που πίνει το αίμα των συμπολιτών μου, που ζητάει να πληρώνεται χωρίς να δουλεύει, που κλέβει από τον πλούτο των παιδιών του, που θέλει να συνταξιοδοτηθεί στα σαράντα, που χτίζει αυθαίρετα, που καταναλώνει ασύστολα, που δεν κλαίει για κανέναν άλλο, που απεργεί για να μην αλλάξει τίποτε αντί για να αλλάξουν όλα, που δεν ζητά την δικαιοσύνη όταν τα συμφέροντά του θίγονται, που ψάχνει εύκολους φταίχτες στο μνημόνιο, στους κερδοσκόπους, στα μέτρα, στους Εβραίους, στους μετανάστες, στους πολιτικούς, στην κυβέρνηση, στους δημόσιους υπαλλήλους, στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, στους ανέργους, στους τεμπέληδες, σε όλους εκτός από τον πραγματικό φταίχτη. Σε εμένα.

Όταν κοιταχτούμε στον καθρέφτη και καταλάβουμε όλοι - όσοι - αυτό που κατάλαβα και εγώ, τότε θα είμαι πραγματικά ενωμένος με σας.

Ως τότε, παραμένω αναμμένων.

Ως τότε, η αγανάκτηση θα συνεχίσει να φουσκώνει.

Tweet

Η αναδιάρθρωση ξεκίνησε!

Νέες αποκλειστικές πληροφορίες, που ο δαιμόνιος συνεργάτης του μπλογκ μας έχει συλλέξει θα κάνουν πάταγο!

Σύμφωνα με καλά εξακριβωμένες πληροφορίες, η κυβέρνηση έχει θέσει σε εφαρμογή σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρέους της χώρας ήδη από τις αρχές του έτους και πιο συγκεκριμένα από αρχές Φεβρουαρίου.

Το σχέδιο, επιβεβαιώνουν ανεξάρτητες πηγές, είναι σε γνώση αξιωματούχων της Ε.Ε. και έχει πάρει το πράσινο φως αρκεί αν εκτελεστεί σχετικά γρήγορα και πάντως μέσα στο πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.

Η αναδίπλωση του σχεδίου ξεκίνησε με τις ανακοινώσεις για την πορεία του προϋπολογισμού ο οποίος, όπως είναι γνωστό, έχει εξωκείλει στο σκέλος των εσόδων. Η αλήθεια όμως ξεπερνάει κάθε φαντασία.

Σύμφωνα με το πλάνο του Υπουργείου Οικονομικών, και μετά από την εισήγηση του ΣΟΕ, περίπου το 50% των εσόδων δεν καταγράφηκαν στα βιβλία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Δεν σας φαίνεται παράξενο, μετά από 18 μήνες αναδιάρθρωσης των φοροεισπραχτικών μηχανισμών, 2 φορολογικά νομοσχέδια, αυξήσεις επί αυξήσεων στους φόρους, το φούντωμα του κινήματος των αποδείξεων, να έχουμε υστέρηση 8%; Ακριβώς. Αυτό μας κίνησε και εμάς την περιέργεια.

Ψάχνοντας λοιπόν στα στοιχεία, και με την βοήθεια στρατηγικών πληροφοριοδοτών, μάθαμε πως τα πραγματικά έσοδα του προϋπολογισμού είναι περίπου τα διπλά.

Θα αναρωτιέστε γιατί το κάνει αυτό η κυβέρνηση; Μα είναι απλό: Για να αυξήσει τα spread! Για να αυξήσει την απόδοση των ομολόγων. Ή αλλιώς, για να ρίξει την τιμή τους.

Το κόστος είναι ελάχιστο αφού δεν δανειζόμαστε πια στην αγορά των ομολόγων, παρά μόνο με έντοκα γραμμάτεια. Όμως τα χρήματα που κρατάει η κυβέρνηση στα χέρια της, χωρίς να τα εγγράφει στον προϋπολογισμό, χρησιμοποιούνται για την επαναγορά χρέους από την δευτερογενή αγορά!

Έτσι, με ένα σμπάρο δυο τριγώνια. Μένουν χρήματα που κανένας δεν ξέρει, πέφτουν οι τιμές και εξαγοράζουμε φτηνότερα το χρέος μας. Με τα 10 περίπου δισεκατομμύρια που έχουμε εξοικονομήσει έχουμε επαναγοράσει χρέος περίπου 14 εκατομμυρίων. Φανταστείτε, μας είπε στενός συνεργάτης του ΥΠΟΙΚ κου Παπακωνσταντίνου, να λέγαμε την αλήθεια για τα έσοδα, τα spread θα είναι υποτριπλασιαστεί. Μπλιάχ! πρόσθεσε. Δεν θα είχαμε καμία ελπίδα.

Το πλάνο όπως είπαμε δεν θα πάρει πολύ καιρό ακόμη, αλλά θα συνεχιστεί για να υπάρξει μεγαλύτερο δημοσιονομικό όφελος και να "καθαρίσει" περισσότερο από το χρέος μας.

Φυσικά, πρόκειται για πλάνο που μπορεί να λειτουργήσει μόνο με άκρα μυστικότητα οπότε ελάχιστοι στην κυβέρνηση γνωρίζουν την ύπαρξή του.

Και αν δεν ήταν σίγουροι πως ελάχιστοι διαβάζουν αυτό το μπλογκ, δεν θα το έλεγαν ούτε σε εμάς.

Tweet

Ύπουλος επισκέπτης

Ήρθε κοντά μου ύπουλα μια μέρα. Ορκίζομαι δεν την κατάλαβα. Ίσως θα έπρεπε να την περιμένω αλλά ομολογώ αιφνιδιάστηκα.

Πως όμως; Δεν ήταν θέμα μεγέθους. Είναι μεγάλη. Δεν είναι καμιά λεπτοκαμωμένη που περνά εύκολα απαρατήρητη. Φωνάζει είμαι εδώ· δηλώνει την παρουσία της και προκαλεί.

Όχι, όχι δεν φταίει αυτή. Εγώ φταίω και η περιβόητη απροσεξία μου. Από μικρός αφηρημένος - τι ωραία έκφραση αυτή, στο σταυροδρόμι μαθηματικών και γλώσσας - μου μιλούσαν και δεν άκουγα· έψαχνα και δεν έβλεπα.

Όμως δεν έψαχνα. Αλλά ούτε είδα. Δηλαδή ως τώρα. Τώρα όμως δεν έχω επιλογή. Αποκρουστική.

Πως να το δώσω με αναλογία... υπάρχουν κάποια πράγματα που μόνο ο έρωτας μπορεί να ομορφήνει. Σε κανέναν δεν αρέσουν, εκτός αν τυφλώνονται από την γλυκιά λάμψη που ο έρωτας χαρίζει. "Κοιλίτσα μου σ' αγαπώ". Δεν θα το λέγαμε έτσι όλοι οι υπόλοιποι.

Η πρώτη σκέψη είναι να ξεκόψεις. Να χωρίσουν οι δρόμοι μας εδώ και τώρα. Γεια σου, αντίο και δεν τα ξαναλέμε. Είμαι σίγουρος πως γίνεται. Τι διάλο, στον 21ο αιώνα ζούμε. Εδώ υπάρχουν 50 ways to leave you lover. Ναι ναι γίνεται.

Γίνεται, ρώτησες. Αλλά καλύτερα άστο για τώρα. Είναι και καλοκαίρι ας περιμένουμε μέχρι το φθινόπωρο μην ανοίξουμε τώρα δουλειές.

Σωστό σωστό, δεν πειράζει μια μικρή αναβολή αρκεί που υπάρχει δηλωμένη η θέληση, η πολιτική βούληση πως θα γίνει. Μια μικρή αναβολή θα δώσει σε όλους την ευκαιρία να το χωνέψουν να προετοιμαστούν. Έτσι είναι the Greek Way το κάνουν όλοι έτσι, εγώ θα ταράξω τα νερά; Εντάξει λοιπόν καλό καλοκαίρι και ραντεβού τον Σεπτέμβρη.

Έλα μου όμως που φτάσαμε στην άνοιξη και δεν έχω κάνει τίποτε; Ίσως τελικά η ατσαλένια θέληση δεν ήταν τόσο ατσαλένια. Η πολιτική βούληση έδωσε την θέση της στην συνδιαλλαγή.

Όμως δεν είναι απλά τα πράγματα. Έμαθα να ζω μαζί της, τώρα που πέρασε αυτός ο καιρός. Την συνήθισα, την αγάπησα - δεν θα πω την ερωτεύτηκα. Είναι το ίδιο αποκρουστική όπως πρώτα, όμως το σκέφτηκα και νιώθω πως με δένει με την ιστορία. Με μικρό γιώτα. Είναι μια δύναμη που έρχεται από το παρελθόν· δεν μπορώ να της κόψω το δικαίωμα να ατενίζει και το μέλλον. Μπορεί αυτό να ακούγεται σαν εκλογίκευση αλλά μαζί της νιώθω πως ανήκω κάπου πως από κάπου ήρθα και ίσως κάπου πάω.

Βλέπεις, την ίδια κρεατοελιά κάτω από την μασχάλη έχει και ο πατέρας μου.

Tweet

Συναίνεση

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του blog μας η πολυπόθητη συναίνεση είναι ανά θύρας.

Είναι δεδομένο πως με έκπληξη υποδέχτηκε ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος την πρόσκληση του Πρωθυπουργού προς τους πολιτικούς αρχηγούς την ερχόμενη Τρίτη, αλλά μπορούμε να αποκαλύψουμε πως δεν πρόκειται για τυχαία η σπασμωδική κίνηση.

Ήδη, καλά πληροφορημένες πηγές επιβεβαιώνουν, πως από την περασμένη εβδομάδα έχει σταλεί από το Μαξίμου με άκρα μυστικότητα, σχέδιο πέντε σημείων προς όλους τους αρχηγούς ώστε στην αυριανή συνάντηση να έρθουν προετοιμασμένοι και έτοιμοι να αποδεχτούν ή όχι το προτεινόμενο κείμενο.

Συγκεκριμένα, το σχέδιο αναφέρει πως θα πρέπει να γίνουν δημόσιες δηλώσεις στήριξης της πολιτικής της κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης τα οποία θα πρέπει και εμπράκτως να στηρίξουν έναν αριθμό νομοσχεδίων της. Ο ακριβής αριθμός κρατείται ως επτασφράγιστο μυστικό και - φυσικά - αποτελεί μέρος της διαπραγμάτευσης· συνεπώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δεδομένος. Οι πληροφορίες μας λένε, πως υπάρχει συγκεκριμένη φόρμουλα υπολογισμού βασισμένη στην κοινοβουλευτική και εκλογική (ποσοστιαία), δύναμη ενός εκάστου κόμματος αλλά και σε μια μέτρηση της "απόστασης" της πολιτικής που πρεσβεύει από αυτήν του κυβερνώντος κόμματος.

Χαριτολογώντας ανέφερε παράγοντας που είναι σε γνώση του σχεδίου, πως ευτυχώς που δεν μπήκε μέτρηση για την απόσταση του ΠΑΣΟΚ από την κυβερνητική πολιτική. "Θα πιάναμε ταβάνι στον μετρητή!".

Με δεδομένες και συγκεκριμένες τις υποχρεώσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, πρέπει να προσφέρει κάτι ως αντάλλαγμα και η κυβέρνηση. Όλες οι ενδείξεις λένε πως θα φέρει εις πέρας τα μέτρα του μνημονίου (με την προαναφερθείσα στήριξη), μέχρι το καλοκαίρι. Στην συνέχεια, έχοντας εξασφαλίσει (και εκταμιεύσει!), τις μεγαλύτερες δόσεις του μνημονίου θα προχωρήσει σε μονομερές κούρεμα και αναδιάρθρωση των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου.

Το σχέδιο προβλέπει το κούρεμα αυτό να γίνει μόνο για τις Ευρωπαϊκές (όρα ΓαλλοΓερμανικές) τράπεζες έτσι ώστε να "τιμωρηθούν" για την αδιαλλαξία που επιδεικνύουν αυτές και οι κυβερνήσεις τους. Επιπρόσθετα, το σχέδιο δεν θα δημιουργήσει προβλήματα στους εγχώριους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης και το τραπεζικό σύστημα.

Μετά θα επιστρέψουμε στην ίδια γνωστή και δοκιμασμένη πολιτική, πολιτική που έβγαλε ασπροπρόσωπες γενιές και γενιές πολιτικών για εκλογές και εκλογές. Τα κόμματα της αριστεράς θα επανακατακτήσουν κεκτημένα για λογαριασμό ψηφοφόρων τους, η ΝΔ θα μπορέσει να γίνει ξανά το κόμμα της σύνεσης καταγγέλοντας τις σπατάλες που θα γίνονται, και γενικά όλοι θα μπορούν να διορίζουν όποιον επιθυμούν.

Μελετάται μάλιστα η παροχή ενός μπόνους διορισμών σε κάθε κόμμα πριν το τέλος του έτους αν όλα πάνε καλά.

Είναι χαρακτηριστική η θετική ανταπόκριση που βρίσκει το σχέδιο στις κινήσεις των τελευταίων ημερών των κομμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ρίξει αισθητά τους τόνους αντιπαράθεσης για το ζήτημα της Υπατίας, σε σημείο που ανάγκασε τον κο Βενιζέλο να πάρει την σκυτάλη της όξυνσης.

Η ΝΔ σε κίνηση καλής θέλησης δήλωσε από το Ελσίνκι πως στηρίζει το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, θέση καταφανώς αντίθετη με την ως τώρα ρητορική της. Λίγοι όμως πρόσεξαν πως κατά την διάρκεια της ομιλίας του ο κ. Σαμαράς έκλεινε το ματάκι σε στρατηγικά σημεία του λόγου του. Φαίνεται πως ο παραλήπτης βρισκόταν εντός της χώρας και όχι στην πρωτεύουσα της Σουηδίας.

Φυσικά, τίποτε δεν είναι προδιαγεγραμμένο ακόμη, και υπήρξαν ενστάσεις του κ. Τσίπρα αλλά και της κας Παπαρήγα πως το σχέδιο είναι εμπροσθοβαρές για την αντιπολίτευση και οι υποχρεώσεις της κυβέρνησης έπονται.

Και αυτό το σημείο όμως φαίνεται να έχει ξεπεραστεί με την αποστολή σχεδίου ιδιωτικού συμφωνητικού από το Μαξίμου. Σε αυτό αναγράφεται ρητά πως σε περίπτωση αθέτησης των υποχρεώσεων της Κυβέρνησης, η τελευταία υποχρεούται αν "δώσει" υπουργεία σε κάθε ένα εκ των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ο αριθμός και πάλι σχετίζεται με την δύναμή τους αλλά ακούστηκαν 5 στην ΝΔ, 3 στο ΚΚΕ και από 2 σε ΛΑΟΣ και ΣΥΡΙΖΑ.

Ήδη οι νομικοί σύμβουλοι των κομμάτων τα επεξεργάζονται ώστε να έρθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με συγκεκριμένες παρατηρήσεις.

Η αυριανή μέρα, όπως όλα δείχνουν, πρόκειται να αποτελέσει σταθμό στην πολιτική ζωή του τόπου.

Tweet

Μάθε να απογράφεσαι

Ελπίζοντας πως ο χρόνος που πέρασε από την Απογραφή των Αμειβομένων Δημοσίου θα βοηθήσει στην πιο ψύχραιμη αποτίμηση των ζητημάτων που ανέκυψαν και κυρίως των μαθημάτων που πήραμε, άφησα κάποιες εβδομάδες από την λήξη του συναγερμού πριν γράψω αυτό το πoστ.

Διάβασα αρκετές αρνητικές κριτικές (εδώ ας πούμε) και κάποιες λίγες θετικές (π.χ. εδώ) και αν και δεν πιστεύω πως πρέπει να απαντηθούν απαραίτητα σημείο προς σημείο, ελπίζω τα παρακάτω να αποτελέσουν θετική συνεισφορά στον διάλογο που έχει αναπτυχθεί. Εξάλλου ως ο κύριος αποδέκτης του βουντού στην φωτογραφία μου το τελευταίο διάστημα, νιώθω πως οφείλω αυτό το ποστ.

Μιλώντας γενικά, πιστεύω πως δεν έχουν νόημα οι κριτικές που αναπτύσσονται αποκλειστικά στον τεχνικό τομέα γιατί προφανώς – τουλάχιστον στην δική μου σκέψη – σε ένα έργο τέτοιας σημασίας δεν μπορεί να εστιάσει κανείς μονάχα στις τεχνικές πτυχές (όπως δεν μπορεί να εστιάσει κανείς αποκλειστικά σε μία συγκεκριμένη προοπτική και να ισχυρίζεται πως grosso modo ελέγχει την ουσία του έργου).

Το έργο αυτό, είχε πολιτική στόχευση, τεχνικές προϋποθέσεις, επιχειρησιακές ανάγκες, σχεδιάστηκε σε (και για) ένα συγκεκριμένο περιβάλλον που με περισσή αυταρέσκεια ονομάζουμε «ιδιαίτερη Ελληνική πραγματικότητα», και τέλος υλοποιήθηκε στα πλαίσια ενός πλέγματος έργων, ενεργειών, μεταρρυθμίσεων και στόχων που έχουμε μάθει τον τελευταίο καιρό να αποκαλούμε μνημόνιο (ή αν προτιμάτε Μνημόνιο).

Ο χρόνος σχεδιασμού και υλοποίησης δεν μπορεί να κριθεί αρκετός. Αφαιρώντας ενέργειες που είναι σημαντικές και εκ των ων ουκ άνευ, αλλά κρίνονται κυρίως προπαρασκευαστικές (π.χ. η επιλογή του αναδόχου και της πιθανής χρηματοδότησης), ο χρόνος που μας έμεινε για τον σχεδιασμό και υλοποίηση ήταν ένας ημερολογιακός μήνας.

Με μία φράση: Είχαμε σημαντικές σχεδιαστικές αστοχίες οι οποίες λόγω του χρόνου που μας δόθηκε, δεν μπορούμε να φανταστούμε πως θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Με αυτό δεν λέμε πως δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τις συγκεκριμένες αστοχίες ακόμη και με τους δεδομένους ασφυκτικούς χρονικούς περιορισμούς, αλλά πως σε τέτοια περίπτωση, και μιλώντας στατιστικά, κάποιες άλλες αστοχίες θα είχαμε στην θέση τους.

Ας απαριθμήσουμε λίγο τι έπρεπε να κάνουμε για να πραγματοποιηθεί η εφαρμογή:

• Αρμονική συνεργασία των επιχειρησιακών υπευθύνων με των τεχνικών υπευθύνων

• Δημιουργία οδηγιών και ενημερωτικού στατικού ιστοχώρου για την έγκαιρη ενημέρωση των απογραφόμενων.

• Συλλογή στοιχείων για την δημιουργία λεξικών όρων της εφαρμογής (βαθμοί, κλάδοι, ειδικότητες, φορείς κτλ.)

• Σχεδιασμός των πεδίων που θα έπρεπε να συμπληρωθούν και γενικά λειτουργικός σχεδιασμός της εφαρμογής

• Επιχειρησιακός σχεδιασμός της διαδικασίας απογραφής (π.χ. τρόπος παραλαβής πιθανής πρόσκλησης απογραφής, ρόλοι των Διευθύνσεων Ανθρωπίνου Δυναμικού, υποχρεώσεις των απογραφόμενων, ακριβής διαδικασία κτλ.)

• Σχεδιασμός και ενεργοποίηση υποστήριξης των απογραφόμενων από διαφορετικά κανάλια επικοινωνίας (εγκύκλιοι, τηλεφωνικά, email).

• Υλοποίησης της εφαρμογής

• Στήσιμο της εφαρμογής στις εγκαταστάσεις της ΓΓΠΣ

• Stress testing ώστε να βρεθούν τα όρια αντοχής της

• Tuning της εφαρμογής και της υποδομής ώστε να λειτουργούν με τον βέλτιστο τρόπο

• Συνεχής διαμόρφωση των συνθηκών και αποφάσεων ώστε να εξαλείφονται τα λειτουργικά προβλήματα κατά την διαδικασίας πραγματοποίησης της απογραφής.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο για να κατανοηθεί η πολυπλοκότητα του εγχειρήματος.

Ίσως ένα παράδειγμα να είναι χαρακτηριστικό: Κατά την διάρκεια των stress test είδαμε πως μπορούσαμε να γράψουμε 750 εγγραφές ανά λεπτό πράγμα που μας έδινε την δυνατότητα να τους απογράψουμε όλους σε 2,5 ημέρες (με παράθυρο λειτουργίας 8 ωρών / ημέρα)! Στην πράξη απογράψαμε μέχρι λίγο πάνω από 80.000 την ημέρα με peak πάνω από 250 / λεπτό. Όμως τα test δεν ήταν ρεαλιστικά με την έννοια πως προσομοίωναν καθαρή χρήση (μπαίνω, πατάω κουμπιά με διάφορες επιλογές, αποθηκεύω). Η πράξη έδειξε πως την πρώτη μέρα είχαμε χιλιάδες ανθρώπους που έμπαιναν, χάζευαν, έκαναν διάφορες κλήσεις και δεν αποθήκευαν. Χρησιμοποιούσαν δηλαδή την εφαρμογή, απλώς και μόνο για να δούνε τι έπρεπε να κάνουν. Μόλις αποκλείσαμε τα ΑΦΜ που είχαν στην διάθεσή τους αρκετές ημέρες για να απογραφούν, το σύστημα δούλεψε απογράφοντας πάνω από 12.000 σε μία ώρα.

Φυσικά, το νόημα δεν είναι πως δεν γινόταν (ή δεν έπρεπε) να κάνουμε πιο ρεαλιστικά stress tests. Φυσικά και έπρεπε. Απλώς, αν αφιερωνόταν ο σωστός χρόνος για να σχεδιαστεί και υλοποιηθεί σωστά το stress test κάτι άλλο θα είχε γίνει με χειρότερο τρόπο. Κάτι άλλο σημαντικό.

Ίσως να δείξει την μοναδικότητα του εγχειρήματος το γεγονός πως είχαμε μόνο μια ευκαιρία να δουλέψει. Ακόμη και στις εκλογές, όταν εισάγεις μια νέα τεχνολογία όπως τα sms έχεις 3-4 εκλογικές αναμετρήσεις (ή και παραπάνω) για να την δοκιμάσεις, να την ελέγξεις πιλοτικά και γενικά να την διαμορφώσεις σωστά.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στα μεγαλύτερα προβλήματα και τα θετικά σημεία που, κατά την γνώμη μου, είχαμε.

Προβλήματα:

1. Χρόνος – μην τα ξαναλέμε! Εδώ δεν υπάρχει πάντα λύση. Πολλές φορές τίθεται εξωγενώς, οπότε κάνει κανείς το καλύτερο δυνατό. Αν έχετε πάντως έλεγχο, δώστε αρκετό (όχι πολύ· οδηγεί σε χαλάρωση), και ξεκινήστε τον σχεδιασμό άμεσα.

2. Σχεδιασμός για την διαχείριση ροής των χρηστών. Η εμπειρία όλων έδειχνε πως θα είχαμε τον φόρτο στις τελευταίες ημερομηνίες τελικά είχαμε peak τις πρώτες μέρες. Βέλτιστη λύση: sliding window.

3. Λύση των θεσμικών ζητημάτων νωρίς. Όταν έχεις ανομοιογενή ομάδα έχεις συχνά διαφορετική στόχευση και αυτό αποτυπώνεται σε θεσμικά έγγραφα που δυσκολεύουν τις κινήσεις. Στην περίπτωσή μας, ο σκοπός δεν αποτυπώθηκε σωστά, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ενεπλάκη σχετικά αργά και όταν το έκανε, δεν είχαμε τα κατάλληλα εργαλεία δικαιολόγησης των πεδίων. Το αποτέλεσμα: αλλαγές στον σχεδιασμό κυριολεκτικά στο και πέντε.

Θετικά σημεία:

1. Άνθρωποι. Υποστηρίξαμε ανθρώπους μέχρι τις 3:00 το πρωί κάθε βράδυ. Μιλούσαμε και επικοινωνούσαμε συνέχεια έστω και από μακριά. Απαντήσαμε σε πάνω από10.000 email, ελέγχαμε το σύστημα κάθε βράδυ μετά τις 12 και 1, μάθαμε να ελέγχουμε εξοπλισμό που μόλις παραλάβαμε και δεν υπήρχε χρόνος σωστής εκπαίδευσης. Χωρίς κάποιους (δεν γίνεται όλους όσο και αν θέλουμε) σωστούς επαγγελματίες, παθιασμένους υπαλλήλους, εραστές της τέχνης τους, δεν μπορείς να φέρεις σε πέρας αυτό που κάνεις ειδικά όταν είναι αυτού του μεγέθους.

2. Μείωση ενδιαμέσων. Η τεχνολογία επιτρέπει την άμεση επικοινωνία που αλλάζει εντελώς τα χαρακτηριστικά της διαδικασίας. Χαρακτηριστικά, με τα email είχαμε άμεση ανταπόκριση για το τι πήγαινε καλά και τι δεν δούλευε στην εφαρμογή μας. Αν περιμέναμε τηλεφωνήματα και συλλογή των συχνών ερωτήσεων κτλ., παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας δηλαδή, δεν είχαμε καμία ελπίδα να ολοκληρώσουμε το εγχείρημα.

3. Προσήλωση στον στόχο. Υλοποιήθηκε το εγχείρημα – πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της χώρας μας να απογραφούν 770.000 άνθρωποι δημιουργώντας πάνω από 900.000 εγγραφές μέσα σε 20 μέρες, επειδή όλοι, όσο και αν αναγνωρίζαμε τα προβλήματα, δεν είπαμε το γνωστό «δεν εμπλέκομαι γιατί έχει μεγάλο ρίσκο», αλλά βάλαμε πλάτη και κάνοντας τους όποιους συμβιβασμούς δουλέψαμε για την ολοκλήρωσή της απογραφής. Αυτό και μόνο αυτό είχαμε ως στόχο.

Κλείνω με αυτό που είναι πια γνωστό: Η απογραφή, κόστισε σε χρόνο των υπαλλήλων που απογράφηκαν – αναγκαίο κακό αν θες να εμπλέξεις τους ενδιαφερόμενους παρακάμπτοντας τις δύσκαμπτες διοικητικές δομές –, αλλά ως σύστημα δεν κόστισε ούτε ένα ευρώ παραπάνω από τα συνήθη έξοδα (τους υπαλλήλους, το ρεύμα, την απόσβεση των μηχανημάτων)! Αυτό και μόνο του ακούγεται και είναι – η λέξη portal είναι αρκετή για να προκαλέσει ρίγη –, επαναστατικό.

Tweet